ԳԱՆՁԵՐ ԿՈՒՏԱԿԵՆՔ ԵՐԿՆՔՈՒՄ View owner articles View all

ԳԱՆՁԵՐ ԿՈՒՏԱԿԵՆՔ ԵՐԿՆՔՈՒՄ«Գանձեր մի՛ դիզեք ձեզ համար երկրի վրա‚ ուր ցեց եւ ժանգ ոչնչացնում են‚ եւ ուր գողեր պատերն են ծակում ու գողանում...» (Մատթ. 6:19):
Անմիտ է այն մարդը‚ որը մտադրվում է ավազակների որջի մոտով անցնել՝ իր հետ ունենալով բազում գանձեր‚ որոնք նա կարող է ավելի ապահով ճանապարհով ուղարկել տուն: Իսկ քանի որ մահը հենց այն ճանապարհն է‚ որով մեր երկրային գանձերը խլվում են‚ ապա ունայնամիտ են նրանք‚ ովքեր գանձեր են հավաքում երկրի վրա՝ փոխանակ աղքատների միջոցով երկինք ուղարկեն: Իսկ երկինքը մեր ճշմարիտ հայրենիքն է՝ ամենաանվտանգ եւ երանելի վայրը:
Ցանկացած ողորմություն‚ որ տրվում է աղքատին‚ վերջինիս ձեռքի հպումից վերածվում է երկնային գանձի եւ ոսկու‚ որն ի վերջո հարստացնում է հենց իրեն՝ տվողին: Երբեւէ չմտածես‚ թե աղքատին տվածը կորել է. ո՛չ: Դու քո գանձը դրանով պահել ես ապահով վայրում: Աղքատին տալը նշանակում է փոխ տալ Աստծուն‚ եւ հանդերձյալում դու մեծագույն շահույթով կստանաս քո պարտքը: Երբ քեզ մի աղքատ է մոտենում եւ ողորմություն խնդրում‚ նրա մեջ տե՛ս Հիսուս Քրիստոսին‚ Որը քեզանից ավելորդն է ուզում՝ խոստանալով հատուցել աննկարագրելի բարիքով: Այսպիսով‚ ունայնություն է այս կյանքում նյութական հարստություն կուտակել‚ եթե կան աղքատներ‚ որոնց ողորմություն տալը մեզ համար հավիտենական երանության առիթ կլինի:
Սիրաքի իմաստության մեջ ասվում է. «Արծաթը ծախսի՛ր եղբոր ու բարեկամի վրա եւ մի՛ թող‚ որ ժանգոտի քարի տակ» (Սիր. 29:13): Դու այն ժամանակ ես գանձ հավաքում երկնքում‚ երբ երկրում այն բաժանում ես: Հրաշալի եւ զարմանալի միջոց՝ բաժանի՛ր այստեղ‚ որպեսզի հավաքես այնտեղ:
Շուտով դու տեղափոխվելու ես այս ժամանակավոր երկրից: Ուստի քո գանձերն ուղարկի՛ր այնտեղ‚ որտեղ ապրելու ես հավիտյան:
«Անիրավ մամոնայից ձեզ համար բարեկամներ արեք‚ որպեսզի երբ այն պակասի‚ հավիտենական հարկերի տակ ընդունեն ձեզ»,- այսպես էր ասում Հիսուս Իր աշակերտներին ուսուցանելիս (Ղուկ. 16:9): Եթե աղքատները մեր ընկերներն են‚ եւ հավիտենական օթեւանները ձեռք են բերվում ողորմություն բաժանելով‚ ապա աղքատներին մենք չպետք է աղքատ համարենք‚ այլ բարեխոս: Դու աղքատից ստանում ես ավելին‚ քան տալիս ես: Հարստությունը Աստված ստեղծեց նրա համար‚ որպեսզի հարուստները ողորմության բաժին հանեն աղքատներին եւ չունեւորներին: Եթե մերժես աղքատին եւ չողորմես‚ ապա քո խնդրանքները վստահաբար ունայն կլինեն‚ եւ Աստված չի լսի քեզ: Ինչո՞ւ ես ժլատ ողորմություն անելիս‚ երբ այն‚ ինչ տալիս ես գետնի վրա ընկածին‚ տալիս ես երկնքում արքայապես բազմածին: Անցողիկ բարիքը‚ որը հավիտենական չէ մեզ մոտ‚ մենք բաժանելիս դարձնում ենք անանց:
Այս երկրում ցանի՛ր քո հացը‚ որպեսզի գտնես այն երկնքում՝ հարյուրով պտուղ տված:
«Հոգեւոր հայելի» գրքից թարգմանեց Արամ ՂԵՎՈՆԴՅԱՆԸ

425
 
To Top